De bovenstaande fotos zijn onderdeel van wat blijkbaar een vreselijke gruweldaad is. De grijnslachende man links in beeld ben ikzelf dus.

Al berucht voor een reeks wandaden. Kinderverleiding, misleiding van jonge meisjes, een paar moorden, een wurging van een voorganger in volle kerk en weerspannigheid tegen een drietal ploegen politie wegens ordevestoring door illegaal bidden.En natuurlijk de laatste wandaad een bedrijfsleider naar de hel te wensen.

Met deze nog beperkte lijst zou ik verwachten toch voldoende op eigen prestaties te kunnen bogen om slecht te zijn. Maar zelfs nog tot mijn verassing is mijn grootste prestatie op het slechte pad nu de kus links geweest. Kranten schrijven erover, TV vertoond hem en zelfs de hoogewaardeerde De Nar wijdt er een artikel aan.

Over die olifant amper een woord. Maar dat ik een kus gaf...
Nu geef ik dat niet dikwijls, dat heb ik afgeleerd met de al opgesomde kwaadaardigheden. Maar waarom is die kus zo vreselijker dan al mijn andere misdaden? Of nog maar gruwelijker dan de slachting van een olifant.

Dat De Nar een sadistisch genoegen in geweld heeft hebben ze met mij gemeen. Ik apprecieer dat ze niet geremd worden door de dwaasheid van altijd lief en aardig te moeten zijn. Echte liefde is dat niet die kan heel gemeen zijn als men aan wat het object dat ze liefheeft geraakt wordt. Dat kunnen zaken als rechtvaardigheid, geloof en zo meer zijn, maar vooral een olifant en o ja een mensenkind.

Dat ze niet zo veel geven om echte menselijkheid maar meer om een ideaal zal ik hun niet kwalijk nemen. Erger vindt ik dat ze dat verwarren met wat een Nar doet. Die heeft dat toch echt niet verdient. Maar die kan wel tegen wat smaad.

Mensen die anders zijn zijn veel te weinig te vinden om mensen die niet anders zijn te haten. Maar dat ze in hun liefde voor geweld hun eigen idealen om de brandstapel zetten, en zelfs nog erger er mee heksen op verbranden is wel een zware fout.

Ze weten zelf beter hoor, ik citeer uit de laatste Nar wat hun ideaal is:
Een (samen-)leven dat zich niet laat versmachten door regeltjes, tradities, gewoontes, opvoeding, etiketten,... Dat zich niet laat leiden door de kunstmatige breuklijnen die opgetrokken werden om beter te verdelen en te heersen. Een samenleving waarin we niet
overheerst worden, noch overheersen.

Toch mooi, en met dit in gedachten hebben Anarchisten enkele jaren terug Indymedia Antwerpen opgericht. Een idee dat door andere is verder gezet, zijzelf zullen het te druk hebben met andere mooie gedachten.

En dan stellen ze heel grof maar waar dat er niet aan te tornen valt:
Anarchistenes, linksenes, vrijheidstrijdersters,...die dit laatste bewust over het oog zien, zijn onderdrukkersters die zich beperkt zien in hun streven naar macht over anderen

BRAVO dus, enz maar ....

Als men dan een blad lager die zaken zelf vergeet is men dan geen heel erge onderdrukker die zich beperkt zien in hun streven naar macht?

Het gaat natuurlijk over een heel erge misdaad, oproepen tot verantwoordelijkheid en streven naar geweldloosheid. Een misdaad waar ikzelf zeker schuldig aan wilt pleiten.

Ik stel nog altijd en zonder twijfelen het kerkasiel aansprakelijk voor de moord op Oulematou Niangadou en Luna. Zeker er was ook een Hans en nog meer een behang erachter, maar dat is geen vrijspraak voor een andere en eerdere verantwoordleijheid.
En zo zijn er hier nog wel meer voorbeelden te vinden.

Ik wil wel stellen dat ik zeker geen pacifist ben. Dat ga ik niet verantwoorden dat zou men toch niet geloven en nog minder begrijpen.Ik ken geen enkele beperking wat betreft grote van toelaatbaar geweld. Maar er is wel een beperking mbt verantwoordelijkheid qua gevolgen. Vrijheid is onbeperkt zolang men maar de gevolgen van zichzelf aanvaard.

Wie iemand doodt moet weten en aan kunnen wat de gevolgen ervan zijn. Een Hitler/PIm vermoorden kan bvb heel wat opbrengen maar kan men de woede van zijn aanhangers aan?
En ze echt aan kunnen niet ervan wegkruipen en iemand anders het maar laten oplossen.

Maar ook omgekeerd een actie als kerkasiel maar ook Indymedia betekent een verantwoordelijkheid. Zeker streeft ze naar mooie zaken maar ze kunnen ook behoorlijk wat pijn opleveren en is men dan in staat om die te dragen? Zo niet, doe het dan niet.

De anarchistische gemeenschap heeft al bewezen het niet te kunnen. Ze konden het wel opstarten maar bij de eerste problemen gaven ze het al op. En ook de afgelopen maand waren ze nergens te bespeuren in wat toch hun geliefde strijd tegen kapitaal en overheersing was. O ja, het was niet zo destructief als in brand steken of bekladden. Het was niet meer dan wat hellevuur.

Zulke mensen krijgen van mij evenveel respect als een doorsnee kerkgemeenschap. Ze vertellen heel mooie woorden, je hoort er fantastische dingen vertellen en kunt er zelfs wonderen zien.
En je vind er de meest fantastische mensen.

Maar laat er geen euro bij achter want dat zijn ze niet eens waard.
Want buiten hun deuren, nee zware stalen poorten, ben je er niets mee. Dan kan je je geld beter aan de eerste de beste bedelaar geven die zal je helpen waar hij kan.

Het is dan ook een compliment dat zulke groepjes in navolging van kapitalen, kerken en andere onmensen nu ook een hekel aan Indymedia Antwerpen heeft. En ik ben zo verwaand dat ik dit zelfs nog verder zelfs specifiek op mijzelf wilt toetrekken.

Wat ze mij vooral kwalijk nemen is
" Erger wordt het wanneer dat soort verhaaltjes ook in het lang en in het breed, kritiekloos uitgesmeerd worden "
Ik ben zeker bedreven in lang uitspinnen van verantwoordelijkheden, elke actie in vraag durven stellen en vooral voor respect tot mensen en hun liefdes op te roepen.
En dan hou ik me hier nog een beetje veel in.

Kritiekloos is het zeker ook, niemand die het waagt of aankan om daar kritiek op te leveren. Soms probeert men het eens maar veel verder dan wat gescheld komt men toch niet. Moet wel zeggen dat het soms zelfs wat vervelend is dat er geen enkele is die meer kan opbrengen. Of men nu extreem links of extreem rechts of wat ook is, kritiek kan men niet uitbrengen enkel wat haatgebrabel.

Het vervolg begint wel naar laster te ruiken:
" op sites die een “onafhankelijke” koers claimen te varen, "

Zeker wilt Indymedia Antwerpen onafhankelijk van groepen, partijen enz zijn. (niet eens mijn versie maar zoals door anarchisten gesteld) Maar dat is iets anders dan een onafhankelijke koers. We zijn noch neutraal noch onafhankelijk maar dienen de Antwerpse mens. Dat betekent dat ook eenieder hier mag posten zelfs ik als men maar de mens en natuur respecteert. Is zeker niet neutraal en ook niet onafhankelijk. Het is enkel geen slaafschap aan eender welke groep ook niet aan anarchisten.

En het gaat verder:
maar niet meer blijken dan een flauwe doorslag van het door deze democratie hoog in de vaandel gedragen pluralistische medialandschap

Dat wordt bijna latijn.
Nu is me al onbekend dat een democratie in haar vaandel een pluralistisch iets zou dragen en al zeker geen verspreiden van informatie. Een democratie behelst juist 1 stem van het volk en is zodoende juist tegenstrijdig aan pluralisme. Men verkoopt wel af en toe zoiets maar het is nooit een produkt van democratie.
Zeker in het huidige medialandschap is dat duidelijk te zien dat er geen echt verschil meer is tussen enig dagblad of zender.

Wat de Nar bvb van haat koestert vind je evengoed in het Laatste Nieuws als De Morgen als op ATV. Het is verschrikkelijk dat een ex-brandsstichtster nu mijn vriendin is en meewerkt aan Indymedia Antwerpen. Ik zou het niet eens de moeite van drukken vinden maar zowel commercie als staat pers als de Nar vindt blijkbaar wel heel belangrijk en zelfs zwaarder dan een olifant.

Indymedia koestert zulke verdoem-gedachten niet ook niet ivm anderen. We en ik in het bijzonder wens wel eens wat gedrag naar de Hel (waar ik toe bevoegd ben) Maar er is een zware afkeer van mensen, welke ook, te gaan demoniseren. Een afkeer die enkel groter wordt naarmate het zogenaamde 'aanzien' afneemt.
Een heel gamma papieren en electronische media heeft wel net zoals vele anderen wel een omgekeerde houding.
Dus in de woorden van de Nar wie is dan de " flauwe doorslag " ?

Voor de volledigheid heeft Indymedia en Indymedia Antwerpen in het bijzonder nooit de ambitie gehad om een andere pers te worden. Ze wilt enkel niet haten en aanvullen wat de normale pers niet kan/wil brengen. Hokjes kan je in massas gedrukt krijgen een open en vrij informatie centum is heel wat anders.

Om zeker niet te flauw te zijn wil ik elke groep naar de Hel verwensen die zich hypocriet vastbijt in barieeres, muren en andere gruwels tussen mensen. Zulke mensen weten niet eens wat het woord vrij betekent maar leven enkel in een wereld van zichzelf en hun haat.
En die Hel krijgen ze al hier en nu en daar mogen ze zelf voor zorgen. En ik ben er zelfs gerust in dat ze zo onvrij zijn dat ze dat met alle vuur zullen doen ook.

Als ik pacifist was zou ik het jammer vinden, maar ik ben daar veel te gemeen voor.