Ze nemen het niet dat ondanks de grote inzet het stedelijk beleid verder blijft snoeien in de kinderopvang. Worden ook de kinderdagverblijven in de uitverkoop gezet?

Open brief van de kinderverzorgsters aan de Antwerpse gemeenteraad:

Vandaag zou U zich moeten uitspreken over de verzelfstandiging van de stedelijke kinderopvang. U krijgt een hele tekst voorgelegd vanuit de visie van het bestuur. Als burgers en betrokken personeel kunnen wij ons slechts tot U richten met dit kleine briefje. Toch hopen wij U - ondanks deze ongelijke wapens - te raken.

Wij doen onze job met hart en ziel. Onze kindjes: dat is ons leven. Kwaliteit leveren is voor ons het belangrijkste. De stad reduceert deze kwaliteit nu tot 'goede infrastructuur' en goed opgeleid personeel. Kwaliteit gaat echter vooral over de pedagogische meerwaarde die wij dagelijks bieden. In de audit over de stedelijke kinderdagverblijven van 2006 staat hierover: In vergelijking met privé kinderdagverblijven gebeuren meer observaties en pedagogische activiteiten (32% versus zeer beperkt in privé kinderdagverblijven). Vervlakking van het stedelijke aanbod zal ten koste gaan van die kwaliteit.

Door de toenemende werkdruk hebben wij ook ingeleverd op onze levenskwaliteit. De vele zieken worden nu als argument misbruikt om onze werkzekerheid aan te tasten. Is dit de toekomst: als onze rug en knieën zijn versleten, dan ontslag? De eerste verbeterpiste uit 2006 was: afwezigheden reduceren. Dit was een opdracht van Personeelsmanagement. Maar PM kreeg van het stadsbestuur geen middelen voor haar verzuimproject. De selectiedienst van PM is ook totaal onderbemand.  

Zijn wij nu de dupe van een falend personeelsbeleid? In de communicatie aan het personeel lezen we dat de financiële bijdrage van de stad blijft bestaan. Maar voor hoelang en hoeveel? In 2006 legde de stad 6,85 miljoen euro bij. De verbetervoorstellen moesten deze som doen afnemen. Vandaag is er sprake van meer dan 7 miljoen.

Waarom hebben de remedies niet gewerkt. Welke garantie is er voor de toekomst?  

Verzelfstandiging is een weg, die moeilijk omkeerbaar is.   

- Moet niet eerst onderzocht worden wat er misloopt met het personeelbeleid en dit opgelost worden voor alle stadsdiensten?
- Moet de stad niet eerst als brede organisatie een goed verzuimbeleid uitwerken, zodat er nog een toekomst is voor collega's in zware beroepen?
- Moet niet eerst onderzocht worden waarom financiële remedies na 2006 niet hebben gewerkt, alvorens op die weg verder te gaan (vb. bezettingsgraad nog opvoeren).  
- Maar vooral: moet de stad niet kiezen voor het behoud van de pedagogische kwaliteit!  

De aangevoerde argumenten vanuit de stad gelden ook voor andere stadsdiensten. Wie volgt na de kribbes?
Wat blijft er op de duur over van UW publieke opdracht en democratische controle???  

Hoogachtend  

Bezorgde personeelsleden van de stedelijke kinderdagverblijven