http://www.indymedia.be/nl/node/27149 in de inleiding heeft deze indy.be fotograaf het over de jeugd die de toekomst van vlaanderen is, combineer dit mpet de foto's van kvhvers en nsv ers, leuk toekomstbeeld voor al wie ooit door nsv ers of kvhv ers bedreigd, geslagen of belaagd is, indy.be, vergeet het maar, indy collabo lijkt me correcter

Persoonlijk vind ik wel dat het niet voldoende bevat om te censureren. Indymedia be heeft nu wel de reputatie om kwistiger met censuur te zijn maar dat moet je met hen bediscuteren.

Hooguit kan je er een citaat van Vlaams anti-waals racisme aan toeschrijven maar dan moet je toch heel strikt zijn.
De aangehaalde opmerking kan ook waarschuwend bedoeld zijn, als dergelijke groepen hun zin krijgen is dat wel degelijk de toekomst.
Al zal het hopelijk wel niet anders dan het verleden van 60 jaar terug blijven met een handvol die toen zijn blijven vastzitten in de tijd.

Dit wilt niet zeggen dat men er mee moet instemmen. De manier van werken van een Indymedia zou moeten zijn dat er een hoop commentaar op komt.
Zoals bvb dat het niet de toekomst maar het verleden is, dat jazz toch mooier klinkt, om van een vurige negerspirutal maar te zwijgen.
12 uur, zeker met nachturen bij, is wel kort om dat te beoordelen, de meer gangbare reacties zullen nu pas kunnen gaan komen.

Een meer bij de toekomst aansluitend zangfeest vindt trouwens binnen een paar weken in hetzelfde sportpaleis plaats.
Zal zeker mooier fotos geven, het zal eerder gods oorlog dan godsvrede zijn, mooiere en vurigere muziek.
En zelfs met meer kans om iets te horen waar je beter van wordt.
(alleen niet luisteren als men over geld begint)
Meer dan dat zal men je wel niet kunnen garanderen maar wel beloven.
Dat laatste zal dan zeker geen probleem zijn van te veel geloven eerder te weinig.

Of het nu beter is of niet, het feestje van het verleden was wel iets geloven dat al lang mislukt is.

Bedoeling van deze artikel was afwisseling van mening over belofte van Leterme creeren.Zeker niet kommentaren over mezelf wakkeren.En zo is het spijtig gebeuren.Voor joernalist te zijn of mij zo te noemen, ben ik vooral een (pers)fotograaf.Ik geef toe dat bij publicatie van VNZ reportage,ik heb één fout gedaan:ik had een vraagtekenpunt vergeten achter " kinderen van de toekomst " en dat veranderd heel dat spel.Als jullie al mijn reportage bekijkt op Indymedia en er zijn er veel geweest tnt,ik ben (één van de enigste)altijd neutraal en ben kleurloos in mijn teksten.Deuren zijn voor mij overal open en zullen zo blijven.T'is dus een voordeel voor Indymedia iemand in dienst te hebben die overal welkom is.Iedereen ,ook bij Indymedia,mag er zo niet over spreken .Verleden zomer vlogen 3 Indymedia fotografen buiten een betoging van VL Bl:ik mocht blijven en de beelden bezorgen aan Indymedia.Mij beschuldig van verrader of collabo is onzin en ver gaan zoeken.Daarom mijn reactie -deze zijn zelden-Dan mogen de mensen van Rechts hetzelfde over mij zeggen want ik 'werk' voor Indymedia.
Ik vind dat ook heel erg dat ik mag mij verdedigen tegenover mensen die een schuilnaam gebruiken(Anonymus-Intifa).In de joernalistiek wereld is het al lang bekend (buiten Indymedia die als enige media dat toelaat!)dat deze mensen nooit toegang krijgen tot kommentaar te mogen voegen ,of meningen te mogen uitspreken,t'is eender in welke andere pers.Dat bevestig nog mijn eerlijkheid dat ik aan het werk ga niet alleen met een voornaam maar ook met een achternaam.
Ook heel kritisch opgenomen mijn reportages op 'VTM wijze':dankzij deze komen er dagelijks honderden lezers bij.Is dat niet ook een doel Indymedia verder te zien groeien?

Dat Indymedia iets anders is dan de 'normale' pers is juist waarvoor indymedia dient. Het recht op anonimiteit is een van de punten daarvan. Men wilt in de Belgische pers vandaag veel tamtam verkopen rond privacy van een bedrijf. Maar naar mensen toe kent men het begrip niet. Zoals al aangehaald veel media weigeren gewoonweg anonieme inbreng, of het moet gaan over een sappige schending van enig vertrouwen.

Anonimiteit wilt niet zeggen het recht op ongebreidelde laster enz, integendeel wie anoniem is kan op geen enkel aanzien beroemen waarbij men hem zou ontzien. Het streven van Indymedia Antwerpen is iedereen anoniem te behandelen zodat er geen onderscheid is tussen welk diploma of andere referentie men heeft. Enkel de boodschap dient afgewogen te worden. Dit was al zo voor ik Indymedia Antwerpen beheerde en werd ook nadien nog zo voortgezet.

Dat geen onderscheid slaat op elke posting of ze nu van mij, annoniem, of van wie ook zijn. Elke posting kan in vraag gesteld worden en zo hoort het ook.

Voor wie hier niet thuis is, censuur wordt wel zwaar gehaat en slechts bij gegronde reden en uitzonderlijk toegepast. De normale manier is gewoon met behulp van reacties bijsturen.

BTW ook neutraliteit is een begrip dat niet bij Indymedia hoort. Het is trouwens altijd een illusie, enkel niets en de dood is neutraal.

Waar het vorige meer de Antwerpse of zelf globale visie van Indymedia weerspiegelt (zoals ik ze begrijpt natuurlijk) is volgende meer mijn persoonlijke visie:

Het groeien van Indymedia mag geen doel worden, als men daar aan begin loopt men verloren in een wereld van vraag en aanbod alias commercie.

Wilt niet zeggen dat men groei moet afwijzen of dat eender wat van stijl, creativiteit of wat ook taboe zou zijn. Maar het mag nooit het centrale punt worden. We mogen een media bouwen waar men alle denkbare design, pers of wat ook maar van prijzen aan uitdeelt. Als dat kan doet het.

Maar als er morgen iemand honger heeft verkoopt die prijs of eet hem op. Staat een kleurtje in de weg om bloed te laten zien, gooi er een pot zwarte verf op. Heiligschennis volgens de gangbare ijdelheid en andere zottigheden. Maar het is de enige manier om te zijn wat we zijn.

Antwerpen heeft die mentaliteit al wel enkele eeuwen, we waren wel met meer toen de dokwerkers al de beelden omlaag haalden. De enige ongewenste subjecten die we ooit hebben buitengekregen waren roomse pilaarbijters, en die waren er zelfs al snel terug. Hoort een behang niet graag, maar die roemruchte moord op franstaligen en paardeslachting is vandaag maar een minderheid in Vlaanderen en juist Antwerpen heeft er niets mee te maken. Waren we dan een stelletje verliezers?

Nee, wij moesten niet glorie kraaien op dode paardenlijken. We hadden een groot kasteel en een grote reus wel wat bloederig maar dat is een reele menselijke overwinning tegen giganten van onderdrukking en stenen bouwsels die er altijd bij horen.

Ik zou trouwens aanraden om het artikel (best met vraagteken) of zeker de fotos hier op Antwerpen te plaatsen.
Mocht je twijfels hebben rond de tekst erbij kan je wel bij diverse personen terecht voor hulp.

Oa met imc-antwerpen@lists.indymedia.org bereik je verschillende mogelijke mensen hiervoor. (die niets liever dan dat zouden willen doen)