Dit lijkt echter niet meer dan een groene verpakking, want in zijn oplossingen grijpt hij terug naar de oude visie van het VBO: tegen elke evidentie in schuift hij kernenergie naar voren als (een deel van) de oplossing. De problemen van 2008 kunnen echter niet geregeld worden met de oplossingen van 1958. Wil het VBO aan ‘groene geloofwaardigheid’ winnen, dan moet ze in de eerste plaats feiten van fictie scheiden. En inzake de rol van kernenergie lijkt Leysen dat onderscheid niet te kunnen maken.

De nieuwe VBO-voorzitter mag dan wel de ernst van de milieu-uitdaging erkennen, de oplossing die hij aanreikt getuigt van weinig kennis van de werkelijkheid, wat zowel verwonderlijk als verontrustend is. De ‘argumenten’ die Leysen aanhaalt om te kiezen voor kernenergie, variëren van bij de haren getrokken tot flagrant fout.

In de Standaard van 18 april 2008 zegt Leys en op p.22: “De voorstellingswijze van sommigen alsof de keuze ligt tussen of kern energie of hernieuwbare energie, getuigt van onkunde of weinig intellectuele eerlijkheid.”

Het is verwonderlijk dat de VBO-voorzitter dit durft stellen, net op het ogenblik dat de eerste signalen opduiken dat het elektriciteitsnet problemen krijgt om nieuwe investeringen in milieuvriendelijke warmtekrachtkoppeling en groene stroom op te vangen. Het verouderde net, volledig afgestemd op centrale en constante nucleaire elektriciteitsproductie, vormt vandaag een belangrijk obstakel op de ontwikkeling van groene stroom. Bovendien kan elke euro maar een keer worden uitgegeven: de miljoenen euro’s van consument en overheid die de voorbije decennia verdwenen zijn in de bodemloze put van het nucleaire onderzoek, konden niet worden ingezet voor de versnelde ontwikkeling van hernieuwbare energie. Het is uiteindelijk de privé-sector die hernieuwbare energie - tegen het overheidsbeleid in - alsnog op de kaart heeft gezet. Kernenergie daarentegen kan alleen overleven dankzij onbeperkte staatssteun.

Is dit dan de keuze van Leysen?

Ook vandaag vormt de twijfel over de kernuitstap een belangrijke rem op de investeringen in alternatieve elektriciteitsproductie in ons land.
Dit alles afdoen als ‘onkunde en intellectuele oneerlijkheid’ is niet echt ernstig te noemen.
 

In De Morgen van 18 april 2008 zegt Leysen op p.6: “De strijd tegen de opwarming van de aarde kan alle en maar gewonnen word en door de bouw van nieuwe kerncentrales.”

In werkelijkheid speelt kernenergie in de strijd tegen de klimaatverandering een volkomen marginale rol. Op dit ogenblik wordt ongeveer 2,5% van de wereldvraag naar energie geleverd door kern energie. Geplaatst tegenover de uitdaging om onze emissies met 80% te verminderen is het duidelijk dat de nucleaire optie hooguit wat kan peuteren inde marge. Bovendien is uranium e en eindige energiebron. De laatste schatting en van het Internationaal Atoom energieagentschap (IAEA) geven aan dat bij ongewijzigd verbruik de economisch ontginbare uraniumvoorraden nog 60 jaar meegaan. Dat Leysen dat niet vermeldt, is verwonderlijk, zeker gezien de achtergrond van Umicore in het ontginnen van uraniumerts.
 

In de Standaard van 18 april 2008 zegt Leys en op p.22: “Kernenergie is e en […] beheersbaar alternatief voor de komende decennia. E en groeiend deel van de internationale milieubeweging ziet dit ook in.”

Hier gaat Leysen compleet uit de bocht. Er is in ons netwerk geen enkele nationale of internationale milieuvereniging die kern energie een goed alternatief vindt. Gevraagd naar meer uitleg over deze boude bewering, tijdens de chatsessie deze voormiddag op de VBO-site, moest Leysen trouwens erkennen dat hij niet één milieubeweging kon noemen die zijn stelling zou kunnen staven.

De gebruikte argumentatie en de laatdunkende bewoordingen die hierbij door Leysen worden gehanteerd, bewijzen dat de echte argumenten pro kerenenergie bijzonder dun gezaaid zijn. Ze zijn inderdaad niet ecologisch, maar zuiver economisch en dan nog economisch op de zeer korte termijn en enkel voor bepaalde bedrijven.

Wij nodigen de heer Leysen uit om keuzes te maken voor toekomstgerichte en duurzame oplossingen. Daar hoort kernenergie in elk geval niet bij. Van een voorzitter van het VBO dat duurzame ontwikkeling en de strijd tegen klimaatverandering ernstig neemt, verwachten wij een onderbouwd en ambitieus transitieplan. Dat moet de Belgische industrie omvormen naar koolstofarme producten en processen. Oplossingen van decennia geleden voorstellen, is niet wat we nodig hebben.

Bond Beter Leefmilieu
Tweekerkenstraat 47
B-1000 Brussel
tel. 02 282 17 20
fax 02 230 53 89
e-mail: info[a]bblv.be 
http://www.bondbeterleefmilieu.be